Niby proste i oczywiste, ale co autor miał na myśli? pytają niektórzy;
Gdy patrzymy przed siebie co widzimy? Kiedy przechylamy głowę, widok niewiele się zmienia, bo drzewa stoją gdzie stały, ludzie chodzą gdzie chodzili, rzeki płyną jak płynęły, czasami zmieniają kierunek :) przy "pomocy"/ interwencji/ingerencji człowieka, ale to wszystko, a nawet i więcej jest bez zmiany w naszym powiedzmy postrzeganiu. Czyli nie widzimy tu zmian, a to oznacza , że prócz siebie, swojego Ja, nie widzimy nic więcej. Koncentracja na sobie ogranicza nas na wielu poziomach pojmowania, odczuwania, postrzegania.
Zajmowanie się nieustannie sobą powoduje ciągłe odczucie nowych zachcianek, ciągły brak spełnienia, frustrację, niezadowolenie, smutek, żal i wszystko cokolwiek jest skutkiem takiego stanu rzeczy.
Szukamy najlepszych rozwiązań, pytamy , prosimy o radę mądrzejszych, modlimy się o więcej, bo ciągle nam czegoś brak, ale to wszystko ( nie dość, że jest ok.) wytrąca nas z równowagi, wprowadza w sytuacje stresujące, wypycha do psychologów i innych fachowców...wszystko w celu poprawy jakości naszego życia.
Nasze nieodłączne "ja" bezustannie woła, że czegoś chce.
Ciekawe, że o ile posiadamy w zasięgu ręki całą nieskończoność, szukamy, pytamy i tracimy nerwy kręcąc się wokół własnej osi.
Paradoksalnie może zabrzmi, ale encyklopedyczne informacje są w przestrzeni, w której jesteśmy, a to niewiele z tego, co się tu znajduje. Cała rzeczywistość, a w tym przeszłość, przyszłość,dokładnie absolut pojmowany jak tylko potrafimy, to namiastka Nieskończoności, w której jest spełnienie, szczęście.
Największe osiągnięcia w zakresie najnowszych technologii są niczym w porównaniu do tego, co jest w realu, czego nie widzimy, a do czego dążymy ;)
Jak korzystać z tego o czym mówię?
Niby wystarczy się dostroić, podłączyć do tej "machiny" ( okropna nazwa) szczęśliwości i tyle, ale aby podłączyć się, istotne jest zrozumieniu sensu istnienia, celu naszej obecności tu, gdzie jesteśmy, przestrojeniu myślenia. Totalnego odwrócenia rozumowania i odkrycia tego, co zasłonięte, bo koncentracja na sobie, na swoim "ja" zawsze doprowadza do katastrofy, a poza tym nie pozwala widzieć więcej.
Jedną z cech jakie zauważamy, a przynajmniej większość z nas, tą jedną z cech świadczących o ograniczeniu się do siebie samych jest nieustanny brak czasu. Przyjmujemy błędnie, że niewiele mamy czasu do zrobienia tylu wspaniałości, zamiast zrozumieć i odczuć, że czas nie jest w tym celu.
Czyli, jeśli skupiamy się na sobie, "ja" ( o którym nie mamy pojęcia czym faktycznie jest) zatrzymuje nas,ogranicza i blokuje chęć odkrycia tego, co daje prawdziwe szczęście, nieustanne szczęście, a nie chwilowe zaspokojenie "brzuszka".
Jeśli nic nie napisałam o nanotechnologii, to widocznie napiszę innym razem ;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz